آدمک آخر دنیاست بخنــــد

به خدا مثل تو تنهاست بخنــــــــــــــــد...!!!

کوچه ای دست نخورده از برف سیاه

شب تاریک و سست شده از تیرگی رنگ سیاه

سر حوضم و نشسته ام بر سر تنهایی خود

یک نگاه به سوی اسمان ، نگاهی دگر بر سر حوض

ماهی کوچک یخ زده از سردی آب

لالایی جیرجیرکای توی باغ

غزلی می سراید که آرام بخواب

   زیر باران غزلی خواند دلش تر شد و رفت .

  چه تفاوت که چه خورده است

 غم دل یا سم...

 آنقدر غرق جنون بود که پر پر شد و رفت

 روز میلاد همان روز که عاشق شد ه بود .

  مرگ با لحظه ی میلاد برابر شد و رفت .

  او کسی بود که از غرق شدن میترسید .

  عاقبت روی تن ابر شناور شد و رفت .

  هر غروب از دل خورشید گذر خواهد کرد .

  پسری ساده که کبوتر شد و رفت .

    ولى دل به پائيز نسپرده ايم

       چو گلدان خالى لب پنجره

        پر از خاطرات ترک خورده ايم

          اگر داغ دل بود، ما ديده ايم

            اگر خون دل بود، ما خورده ايم

             اگر دل دليل است، آورده ايم

             اگر داغ شرط است، ما برده ايم

             اگر دشنه دشمنان، گردنيم

             اگر خنجر دوستان، گرده ايم

            گواهى بخواهيد، اينک گواه

          همين زخم هايى که نشمرده ايم!

          دلى سر بلند و سرى سر به زير

       از اين دست عمرى به سر برده ايم