امید به گریه بود افسوس حک شدم

پیش ترها عشق زیبا روی بود

من براي سالهل مينويسم ............سالها بعد كه چشمان تو عاشق مي شوند ............افسوس كه قصه ي مادر بزرگ درست بود.....هميشه يكي بود يكي نبود.

+ نوشته شده در یکشنبه 1386/10/09ساعت 12:33 توسط معتاد بی وجود |