از دیده به جای اشک خون می آید

دل خون شده از دیده برون می آید

دل خون شد از این غصه که از قصه ی عشق

کوتاه کن این قصه ی جان سوز ای شمع

همیشه می توانستی در پنجره رو به آفتاب در یک خانه قدیمی

دو تا یا کریم را ببینی.اما امروز در قالب چشمان منتظر پیرمرد

نه یا کریمی  ا ست و نه آن خانه کلنگی....

اوسیگاری روشن میکند وآخرین جرعه اکسیژن را

می بلعد.اکسیژن صادقی که فقط با ریه های او آشناست...

من از سیاهی چشمانت که ان را انتهایی نیست میترسم هر چند معصومی هرچند گفتم عاشقت هستم هرچند تو هم گفتی دوستم داری و هرچند حرفهایت ذره ایی بوی ریا نمیداد هرچند و هر چند ....اما اما باز هم نتوانم به سیاهی چشمانت به ین راه بی انتهای تاریک که مملو از ستاره های سرابیست سفر کنم چه تضمینی است مرا؟ به من بگو چه تضمینی است مرا که جان من و عشقم اخر سالم به ان نامعلوم برسد؟ اه شاید راهزنی در این راه تمام من که تمام توست را از من بگیرد یا جادو گری بد در کمین باشد ک

مرگ از زندگی پرسید : " این چه حكمتی است كه باعث می شود تو شیرین و من تلخ جلوه كنم ؟! " زندگی لبخندی زد و گفت : " دروغ هایی كه در من نهفته است و حقیقت هایی كه تو در وجودت داری

يادمان باشد اگر خاطرمان تنها شد                      طلب عشق ز هر بي سر و پايي نكنيم

 برای دیدن بقیه ی غم ها بروی به ادامه ی غمستان برای زندگی کردن دو چیز لازم است قلبی که دوستت بدارد و قلبی که دوستش بداری